Μακάρι η μέρα να είχε 36 ώρες. Ή 48.Ή παραπάνω γενικά. Πάντα βρίσκω τον εαυτό μου να χάνει ώρες αμέτρητες κάνοντας πρακτικά τίποτα. Πλέον ακόμα και ο ύπνος φαίνεται σαν χάσιμο χρόνου. Δεν θέλω να κοιμάμαι πια. Τι είναι αυτό που μας έχει κάνει τόσο αδύναμους και δεν μπορούμε πια να πειθαρχήσουμε τον εαυτό μας; Εν τω μεταξύ, ο χρόνος κυλά και κανείς δεν τον προλαβαίνει. Η ελπίδα που είχες ο,τι θα φανείς χρήσιμος στον πλανήτη ολοένα και απομακρύνεται. Τα όνειρα που έκανες σαν παιδί αντικαθίστανται απ΄την ανάγκη να βγάλεις τα προς το ζην. Και τρέχεις,τρέχεις,τρέχεις αυτόν τον μαραθώνιο δίχως τέλος, χωρίς να έχεις μάθει τίποτα.
Η αναζήτηση της γνώσης δεν τελειώνει ποτέ. Γι'αυτό και δεν τελειώνω ποτέ.Γι' αυτό δεν έχω κοπέλα. Dude what.
Η αναζήτηση της γνώσης δεν τελειώνει ποτέ. Γι'αυτό και δεν τελειώνω ποτέ.Γι' αυτό δεν έχω κοπέλα. Dude what.
Άμα τρέχεις, καλά είναι.Οι στάσιμοι που κοιτούν τους άλλους να τρέχουν, τι κάνουν?
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι ωρες τις ημερας ειναι αρκετες. Απλα τις γεμιζουμε με ανουσια πραγματα.
ΑπάντησηΔιαγραφή