Sudden clarity

Είναι βάναυσο να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου και να καταλαβαίνεις την περατότητα σου. Το να χάνεις το ένα πράγμα στο οποίο πίστευες και εσύ και οι άλλοι ότι είσαι καλός είναι πραγματικά χτύπημα κάτω απ'την ζώνη. Νιώθεις ότι χάνεις τον εαυτό σου και τον σκοπό σου. Πλέον όλα είναι εύθραυστα και τίποτα δεν είναι σίγουρο. Η κοσμοθεωρία σου καταρρίπτεται....
Αλλά πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στην δύναμη του ανθρώπου. Δεν είναι και το πιο αξιόπιστο μέσο, αλλά είναι η μόνη αλήθεια που μπορούμε να στηριχτούμε στον κόσμο. Βρίσκεται θαμμένο μέσα μας. Ίσως να βρίσκεται στο DNA. Ίσως γι'αυτό το λόγο να έχει ελικοειδή μορφή(*). Ίσως γι'αυτό να μοιάζει με κεφαλή τρυπανιού. Γιατί με κάθε περιστροφή, κάνουμε ένα μικρό βήμα μπροστά.
Ίσως πάλι αυτά να είναι τα λόγια ενός τρελού.
Coldheat out.

(* Προς όλους τους σχετικούς με ιατρική, βιολογία και λοιπά, μην το σχολιάσετε πλζ ξέρω δεν είναι γι'αυτό αλλά ποιητική αδεία and fuck da police.)

Ακούει...κουει...κουει....ουει....ουει

Έφτασε επιτέλους!!! Ζέστη ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!!!!!


Μισώ την ζέστη. Αν υπάρχει κάτι που με κάνει να γίνομαι ανήμπορος και να σέρνομαι σαν άδικη κατάρα, σαν να υποβόσκω στα κατώτερα υποστρώματα της πραγματικότητας, αυτό είναι η ζέστη (και τα ψυχολογικά μου). Άρχισε λοιπόν η ζέστη και στην Πάτρα που μέσα σε όλα τ'άλλα έχει και υγρασία. Φακ μαι λαιφ. Ευτυχώς σύντομα τελειώνω οπότε δεν επηρεάζει την εξεταστική πολύ. Ο χειμώνας είναι πολύ καλύτερος. Τουρτουρίζεις λίγο αλλά σκεπάζεσαι και είσαι τζιτζι. Το καλοκαίρι πρέπει να υποστείς αυτή την κολλώδη υγρή αηδία που λέγεται "δέρμα σου στον καύσωνα". Νιώθεις ο,τι το κεφάλι σου θα σπάσει. Οπότε αράζεις στο κρεβάτι με το κλιματιστικό στους -20 και απλά σκέφτεσαι μεγάλα μυστήρια της ζωής όπως αν οι πιγκουίνοι έχουν γόνατα. Φτάσαμε πλέον σε αυτό το σημείο του μπλογκ οπού αρχίζω να μιλάω μόνος μου για τον καιρό. Καλά πάει λογικά, δεν είναι ο,τι δεν έχω τι να πω.
Coldheat out

The things I put up with part 1

Αφού είμαι μπλόγκ και όχι άνθρωπος επιβάλλεται να σχολιάσω για το κλείσιμο της ΕΡΤ. Κοιτάξτε, δεν έχω και πολλά να πω, ούτως η άλλως κανείς δεν έβλεπε ΕΡΤ οπότε μικρό το κακό. Δεν μπορώ να πω, είχε πλάκα να βλέπεις την Χατζηεμμανουήλ να τρώει τα κεφτεδάκια της κυρα-Μαρίκας στην Κωλοπετινίτσα και τον Παπαδόπουλο να πίνει στο πλατό. Εξίσου πλάκα είχε το να παίρνει η Τσιτσιμπικου 60 χιλιάρικα το εξάμηνο για ταξιδάκια στην Ελλάδα. Oπως καταλαβαίνουμε, δεν είναι το πρόβλημα τα ρουσφέτια που υπήρχαν στην κρατική ραδιοφωνία και τηλεόραση και ακόμα κι αν ακούγεται σκληρό ούτε οι άνεργοι. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι με το έτσι θέλω πήραν από το λαό ένα μέσο προβολής του λόγου του. Καταντάν τον άνθρωπο να αποκτηνώνεται. Του έχουν πάρει την χαρά, την αξιοπρέπεια, την βούληση και πλέον και τον λόγο. Ε ας έρθουν να κάνουν και μια πατέντα στον αέρα που αναπνέουμε να τελειώνουμε επιτέλους. Κάπου εδώ μπορώ ήδη να αρχίσω να ακούω το rage των αναγνωστών( και των 3) οπότε σταματάω για να πω ότι πρόκειται καθαρά για ειρωνικού περιεχομένου παράγραφο οπότε μην ανησυχείτε. Είναι μια απ΄τις διδαχές του coldheatισμού. Πάντα να μιλάς με ειρωνεία για να μπερδεύεις τα αισθήματα των άλλων και να μην μπορούν να διαμορφώσουν άμεση άποψη για σένα. Οι coldheatιστές 10ου επιπέδου λέγεται ο,τι φτάνουν μέχρι και σε καταστάσεις ελέγχου του μυαλού.Αυτά.
Coldheat out.

Za warudo

Μακάρι η μέρα να είχε 36 ώρες. Ή 48.Ή παραπάνω γενικά. Πάντα βρίσκω τον εαυτό μου να χάνει ώρες αμέτρητες κάνοντας πρακτικά τίποτα. Πλέον ακόμα και ο ύπνος φαίνεται σαν χάσιμο χρόνου. Δεν θέλω να κοιμάμαι πια. Τι είναι αυτό που μας έχει κάνει τόσο αδύναμους και δεν μπορούμε πια να πειθαρχήσουμε τον εαυτό μας; Εν τω μεταξύ, ο χρόνος κυλά και κανείς δεν τον προλαβαίνει. Η ελπίδα που είχες ο,τι θα φανείς χρήσιμος στον πλανήτη ολοένα και απομακρύνεται. Τα όνειρα που έκανες σαν παιδί αντικαθίστανται απ΄την ανάγκη να βγάλεις τα προς το ζην. Και τρέχεις,τρέχεις,τρέχεις αυτόν τον μαραθώνιο δίχως τέλος, χωρίς να έχεις μάθει τίποτα.
Η αναζήτηση της γνώσης δεν τελειώνει ποτέ. Γι'αυτό και δεν τελειώνω ποτέ.Γι' αυτό δεν έχω κοπέλα. Dude what.

Origins

Μια δύσκολη αρχή. Ποτέ δεν ήμουν άνθρωπος του λόγου, δυσκολευόμουν στην έκφραση. Αλλά κάτι μου λέει πως το να αρχίσω να γράφω θα βοηθήσει. Εμένα, τους γύρω μου και την κατάσταση. Από εδώ αρχίζει το ταξίδι μου.