Δευτέρα 10 Ιουνίου 2013

Za warudo

Μακάρι η μέρα να είχε 36 ώρες. Ή 48.Ή παραπάνω γενικά. Πάντα βρίσκω τον εαυτό μου να χάνει ώρες αμέτρητες κάνοντας πρακτικά τίποτα. Πλέον ακόμα και ο ύπνος φαίνεται σαν χάσιμο χρόνου. Δεν θέλω να κοιμάμαι πια. Τι είναι αυτό που μας έχει κάνει τόσο αδύναμους και δεν μπορούμε πια να πειθαρχήσουμε τον εαυτό μας; Εν τω μεταξύ, ο χρόνος κυλά και κανείς δεν τον προλαβαίνει. Η ελπίδα που είχες ο,τι θα φανείς χρήσιμος στον πλανήτη ολοένα και απομακρύνεται. Τα όνειρα που έκανες σαν παιδί αντικαθίστανται απ΄την ανάγκη να βγάλεις τα προς το ζην. Και τρέχεις,τρέχεις,τρέχεις αυτόν τον μαραθώνιο δίχως τέλος, χωρίς να έχεις μάθει τίποτα.
Η αναζήτηση της γνώσης δεν τελειώνει ποτέ. Γι'αυτό και δεν τελειώνω ποτέ.Γι' αυτό δεν έχω κοπέλα. Dude what.

2 σχόλια:

  1. Άμα τρέχεις, καλά είναι.Οι στάσιμοι που κοιτούν τους άλλους να τρέχουν, τι κάνουν?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι ωρες τις ημερας ειναι αρκετες. Απλα τις γεμιζουμε με ανουσια πραγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή