Ο μέγας φωτηγέτης επέστρεψε ανανεωμένος, για να σας ξεναγήσει στα καινούρια δωμάτια της έπαυλης που λέγεται "μυαλό" του. Προτού ξεκινήσω θέλω να ευχαριστήσω όσους περίμεναν υπομονετικά όλον αυτόν τον καιρό για να γράψω και υπέμειναν τα καπρίτσια μου.
Αφήστε με να σας πω για την προοπτική. Για το πως όλα εξαρτώνται απ'το πρίσμα που τους βάζεις... Οι άνθρωποι, παράξενα όντα, έχουν την δυνατότητα να φιλτράρουν αυτά που βλέπουν. Εάν είχαμε την δύναμη να δούμε τους ανθρώπους για αυτό που πραγματικά είναι, το θέαμα θα ήταν σουρεάλ το λιγότερο. Ένας άντρας με προβλήματα εμπιστοσύνης, κλειστός στον εαυτό του, θα φαινόταν σαν ιππότης με βαριά πανοπλία που καλύπτει κάθε ίντσα του σώματός του. Μια κοπέλα που έχει χάσει κάθε όρεξη για ζωή και απλά περνάει τις μέρες της περιμένοντας κάτι να συμβεί θα μπορούσε να φαίνεται σαν ένα τέρας με υδάτινο σώμα που τίποτα δεν την αγγίζει, απλά όλα την διαπερνούν αφήνοντας πίσω ένα μικρό παφλασμό που σβήνει σύντομα. Ένας άνθρωπος που νιώθει μόνος του θα μπορούσε να ήταν ένας χιονάνθρωπος που τα παιδιά εγκατέλειψαν και το μόνο που περιμένει είναι την θέρμη του ήλιου για να τον λιώσει σιγά σιγά...
Και θα μπορούσα να δώσω πολλά ακόμα παραδείγματα. Το σημαντικό είναι να καταλάβει κανείς πως όλα στον κόσμο έχουν ένα φορτίο, μια απήχηση, ακόμα και τα άψυχα αντικείμενα. Αλλά, εμείς επιλέγουμε πως θα δούμε το καθετί, υπό ποιο πρίσμα θα κοιτάξουμε, όπως ένα φίλτρο που αποσβένει τις ανεπιθύμητες "συχνότητες". Στοιχεία του χαρακτήρα μας, θα μας βοηθήσουν να επιλέξουμε. Αυτοί που θέλουν να βλέπουν το καλό μέσα στον καθένα μας, θα είναι πιο επιρρεπείς στο να κοιτούν μέσα από "ανοιχτόχρωμα" πρίσματα και αντίστοιχα οι πιο σκεπτικοί θα κοιτούν μέσα από "σκουρόχρωμα" πρίσματα. Στην επιλογή αυτή παίζουν ρόλο και άλλα πράγματα εκτός του χαρακτήρα: οι συνθήκες του περιβάλλοντος, οι φάσεις της ζωής, η διάθεση, οι σχέσεις, ο περίγυρος κλπ. Και πραγματικά το ιδανικό θα ήταν να καταλάβαινε κανείς ανά πάσα στιγμή το φίλτρο που πρέπει να χρησιμοποιήσει ποιο είναι. Κάτι τέτοιο όμως είναι αδύνατο.
Αφήστε με να σας πω για την προοπτική. Για το πως όλα εξαρτώνται απ'το πρίσμα που τους βάζεις... Οι άνθρωποι, παράξενα όντα, έχουν την δυνατότητα να φιλτράρουν αυτά που βλέπουν. Εάν είχαμε την δύναμη να δούμε τους ανθρώπους για αυτό που πραγματικά είναι, το θέαμα θα ήταν σουρεάλ το λιγότερο. Ένας άντρας με προβλήματα εμπιστοσύνης, κλειστός στον εαυτό του, θα φαινόταν σαν ιππότης με βαριά πανοπλία που καλύπτει κάθε ίντσα του σώματός του. Μια κοπέλα που έχει χάσει κάθε όρεξη για ζωή και απλά περνάει τις μέρες της περιμένοντας κάτι να συμβεί θα μπορούσε να φαίνεται σαν ένα τέρας με υδάτινο σώμα που τίποτα δεν την αγγίζει, απλά όλα την διαπερνούν αφήνοντας πίσω ένα μικρό παφλασμό που σβήνει σύντομα. Ένας άνθρωπος που νιώθει μόνος του θα μπορούσε να ήταν ένας χιονάνθρωπος που τα παιδιά εγκατέλειψαν και το μόνο που περιμένει είναι την θέρμη του ήλιου για να τον λιώσει σιγά σιγά...
Και θα μπορούσα να δώσω πολλά ακόμα παραδείγματα. Το σημαντικό είναι να καταλάβει κανείς πως όλα στον κόσμο έχουν ένα φορτίο, μια απήχηση, ακόμα και τα άψυχα αντικείμενα. Αλλά, εμείς επιλέγουμε πως θα δούμε το καθετί, υπό ποιο πρίσμα θα κοιτάξουμε, όπως ένα φίλτρο που αποσβένει τις ανεπιθύμητες "συχνότητες". Στοιχεία του χαρακτήρα μας, θα μας βοηθήσουν να επιλέξουμε. Αυτοί που θέλουν να βλέπουν το καλό μέσα στον καθένα μας, θα είναι πιο επιρρεπείς στο να κοιτούν μέσα από "ανοιχτόχρωμα" πρίσματα και αντίστοιχα οι πιο σκεπτικοί θα κοιτούν μέσα από "σκουρόχρωμα" πρίσματα. Στην επιλογή αυτή παίζουν ρόλο και άλλα πράγματα εκτός του χαρακτήρα: οι συνθήκες του περιβάλλοντος, οι φάσεις της ζωής, η διάθεση, οι σχέσεις, ο περίγυρος κλπ. Και πραγματικά το ιδανικό θα ήταν να καταλάβαινε κανείς ανά πάσα στιγμή το φίλτρο που πρέπει να χρησιμοποιήσει ποιο είναι. Κάτι τέτοιο όμως είναι αδύνατο.
Όλα δύσκολα είναι, και αυτό ακόμα πιο πολύ. Η διαλογή των συναισθημάτων και των μηνυμάτων που παίρνεις όμως είναι πολύ σημαντική. Όλες οι παρεξηγήσεις κάπως έτσι αρχίζουν. Η ροή των δεδομένων το 2013 είναι πολύ μεγάλη. Εάν δεν υπάρχει αυτός ο μηχανισμός διαλογής, δεν θα είχαμε αυτή την στιγμή αρκετό χώρο στα ψυχιατρικά ιδρύματα. Μπορείς όμως να γίνεις αυτός που θέλεις και να είσαι κύριος του εαυτού σου και των συναισθημάτων σου. Αλλιώς θα καταντήσεις σαν μια κενή μαύρη τρύπα που ρουφάει ό,τι της πετάει κανείς. Έχοντας φτάσει σε αυτό το τέλμα, καμία πράξη και κανένας άλλος δεν μπορεί να σε βοηθήσει, μόνο ο εαυτός σου. Δούλεψε το στο κεφάλι σου.
Όπως για να δεις τον πραγματικό όγκο των παγόβουνων πρέπει να βουτήξεις μέσα στο παγωμένο νερό, έτσι και για δεις τον άλλο, πρέπει να κάνεις το πρώτο βήμα στις ανεξερεύνητες περιοχές του μυαλού του άλλου. Χρειάζεται να δεις την δικιά του προοπτική. Προσπάθησε να καταλάβεις τι βλέπει και πολλοί δρόμοι θα σου ανοιχτούν. Μπορεί με αυτό τον τρόπο να γνωρίσεις και καλύτερα τον εαυτό σου. Αν κοιτάξεις καλά και προσεκτικά στα μάτια του συνανθρώπου σου, θα δεις τον εαυτό σου να καθρεφτίζεται. Η επιλογή είναι δική σου.
~Coldheat, η εκστατική γαλήνη.
Όπως για να δεις τον πραγματικό όγκο των παγόβουνων πρέπει να βουτήξεις μέσα στο παγωμένο νερό, έτσι και για δεις τον άλλο, πρέπει να κάνεις το πρώτο βήμα στις ανεξερεύνητες περιοχές του μυαλού του άλλου. Χρειάζεται να δεις την δικιά του προοπτική. Προσπάθησε να καταλάβεις τι βλέπει και πολλοί δρόμοι θα σου ανοιχτούν. Μπορεί με αυτό τον τρόπο να γνωρίσεις και καλύτερα τον εαυτό σου. Αν κοιτάξεις καλά και προσεκτικά στα μάτια του συνανθρώπου σου, θα δεις τον εαυτό σου να καθρεφτίζεται. Η επιλογή είναι δική σου.
~Coldheat, η εκστατική γαλήνη.
