La terreur

Από τα πιο περίεργα συναισθήματα: ο φόβος. Άλλοτε παράλογος, άλλοτε κατανοητός. Αλλά βρίσκεται μόνιμα στην ζωή μας. Την κυβερνάει. Στα αρχικά στάδια της ζωής είναι πιο απλός και δικαιολογημένος όταν το μικρό παιδάκι φοβάται το σκοτάδι και τα τέρατα κάτω απ'το κρεβάτι του. Όμως όσο μεγαλώνει και αναπτύσσει χαρακτήρα και συνείδηση, το ίδιο κάνει και ο Φόβος. Γίνεται δυνατός, παράλογος και εμφανίζει νέες πτυχές. "Θα μπορέσω να περάσω σε κάποια σχολή; Θα την τελειώσω; Μήπως δεν καταφέρω να βρω δουλειά; Μπορώ να αρχίσω οικογένεια; Αφού δεν τα κατάφερα πολλές φόρες, μήπως φταίω αποκλειστικά εγώ; Είναι αργά για να γυρίσω πίσω; Μήπως χάσω όλη μου την ζωή χωρίς να κάνω κάτι ουσιαστικό; Τώρα που έφτασα στο τέλος, είμαι σίγουρος ότι το έκανα σωστά; Ο θάνατος.....;" και το κουβάρι συνεχίζει να ξετυλίγεται. Φτάνει σε μήκη που δεν μπορείς καν να φανταστείς. Και έτσι ο Φόβος μεγαλώνει. Βρίσκεται πάντα δίπλα σου και σε παρακολουθεί. Ίσως καμιά φορά να τον βλέπεις με την άκρη του ματιού σου. Ακόμα και τις ώρες ηρεμίας σου συχνά πυκνά νιώθεις μια ανεξήγητη ανησυχία. Ο Φόβος σε κοιτάει κατάματα και ίσως γελάει μαζί σου. Ίσως να θέλει να σου δείξει κάτι αλλά η έλλειψη επικοινωνίας με αυτόν τον έχει μετατρέψει σε μια άμορφη, απρόσωπη μάζα. Άλλα η κόκκινη κλωστή της μοίρας σας κρατάει και τους δύο ενωμένους, ανήμπορος να διώξεις αυτόν τον σκοτεινό συνεπιβάτη που έχεις στο ταξίδι της ζωής.
Το πιο σύνηθες είναι ο θάνατος. Στην δικιά μου περίπτωση δεν ισχύει(όχι σε έντονο βαθμό τουλάχιστον. O Coldheat γελάει μπροστά στον θάνατο). Αυτό που φοβάμαι είναι το να ξεχαστώ. Απλά μια μέρα να εξαφανιστώ και ταυτόχρονα να εξαφανιστώ από την μνήμη όλων όσων με ξέρουν. Γιατί τότε είναι σαν να πεθαίνεις δύο φορές.
Το μόνο που μπορείς να κάνεις με τον σκοτεινό συνεπιβάτη είναι να τον γνωρίσεις. Συμφιλιώσου μαζί του, μάθε από αυτόν, δίδαξε του καινούρια πράγματα. Μπορεί να είναι ενδιαφέρουσα εμπειρία. Δεν είναι καλό να τον αποφεύγεις γιατί συνεχίζει να αποτελεί κάτι άγνωστο για σένα ενώ συγκατοικείτε στην ίδια διάσταση. For all I know, θα μπορούσε να έχει φάτσα τελετάμπις, ποιος ξέρει. Σε ιντριγκάρει το άγνωστο. Εφόσον έχεις κάτι τόσο περίπλοκο και ακατανόητο μέσα σου, γιατί να περιμένεις να πέσει το αεροπλάνο σου στο τρίγωνο των Βερμούδων για να αντιμετωπίσεις το άγνωστο;
 
~Coldheat